Perkins: assurance of remission is faith’s perfection, not its essence — weak implicit faith

XXXIII. Neque vero solus ille est qui putat certitudinem illam, quam quis habet de impetrata aut certo obtinenda remissione peccatorum suorum, non pertinere ad fidei salvificae essentiam, sed solum ad illius complementum & perfectionem. Id docet pluribus in locis Perkinsius, praesertim vero in controversia de fide implicita, quaestione sexta in Catholico ejus Reformato. Ubi dicit quendam esse fidei implicitae & indistinctae modum, respectu apprehensionis; quando nimirum, homo aliquis, nequit certo & distincte de se dicere, Credo ego remissionem peccatorum meorum: quod ait multis Dei filiis accidere, qui infima fide praediti sunt. Et tales habere fidem, sed implicitam, perinde atque in minuto aliquo & arido grano implicita sunt folia, flores & fructus; & Deum nihilominus hujusmodi fidem acceptare ad aeternam eorum salutem. Unde dicit declarandam esse Catechismorum quorundam institutionem, qui solent fidem in summo & perfectissimo sui gradu definire, dum eam esse dicunt certam atque completam mentis persuasionem de amore Dei & favore erga nos in Christo. Nam licet, inquit, omnis fides ex natura sua certa sit persuasio, sola tamen perfecta persuasio est firma & consummata fides. Ac proinde debebat fides definiri, non solum in genere & secundum summum, sed etiam variis ejus gradibus & mensuris declarari, ut & qui infirmi sunt, vere & recte de suo statu possint edoceri. Quod idem author prolixe confirmat in tractatu cui titulum fecit Granum sinapis; ubi postquam asserit firmam fidem illam esse, quae plenam apprehensionem, & Dei in Christo misericordiae persuasionem efficit & operatur: & omnibus hoc non esse concessum; ideoque esse gradum fidei inferiorem, qui vera fides est, licet infirma atque exigua, subjungit verba sequentia, Quicunque autem hanc infirmam fidem habent, possunt vere affirmare se credere omnia sua peccata esse remissibilia: Et quod eorum condemnationem oderunt, sed huc usque ea esse remissa sine dubitatione affirmare non audent; nihilominus divina misericordia eos non deficit aut destituit. In cujus rei confirmationem profert testimonia Bradfordi, Knoxii, Tassini & aliorum. In explicatione & probatione tertiae Theseos.