The Call of Abraham and the Nature of God

τῷ Ἀβρὰμ κ̣α̣ι`̣ ε̣ἰ῀̣π̣ε̣ν̣ α̣υ᾿̣τῷ· Ἐγώ εἰμι ὁ Θεός [σου], εὐαρέστει ἐνάντιον ἐμοῦ καὶ γίνου ἄμεμπτος. Ὁ ἑκατὸν ἀριθμὸς συντελεῖται ἐκ δέκα τῶν δέκα· οὗτοι δ' οἱ ··· ··τοις κυλιόμενοι ἐλέχθησαν εἶν̣α̣[ι] τετράγωνοι, τὸ δὲ τετρ[άγωνο]ν σχῆ-μα βέβαιόν ἐστιν. Ἀμέλει γο[ῦν] ··· ·επα ··· ··· ·· τῇ ἀγνωσι´̣ᾳ̣ ·· ··· ··ως ἔσται ....................α.................. πρώτην ............................ε̣σ̣ω α̣ρετη....................... ................................αυτω π................ον ··· ........................τ̣ε̣λιότης ἐπὶ το ·σ.................... ............................δυ ···εις ε.................λησ· ......................................................νχα .......................................νω................ ··· ··εν τω...........αηλ δ··· ··· ·· πο................κον ··· ··· ·ωρητ·ον· πάλιν οὖν ὤφθη τῷ Ἀβρ̣α`̣μ ὁ Θεὸς ··· ··· ··· ··· ··· ··· φ̣ι̣λ̣άνθρωπο̣ς εἰς τὸ ὀφθῆναι καταξιῶν αὐτοῦ εἶναι Θεὸς λέγων "6Ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου"6. Ἔστιν δὲ τῶν ἁγίων Θεὸς ου̣·····ων α᾿̣λλα`̣ καὶ πάντων μὲν οὐρανο̣υ῀̣ καὶ γῆς καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς δημιουρ[γὸς] ὤν, ἐξαιρέτως κατὰ λατρείαν αὐτῶν Θεὸς γινόμενος ου··· · [··] εἴρηται· "6Ὁ Θεός, ὁ Θεός μου"6, δηλοῦντος τοῦ λόγου ὅτι ὁ πάντων Θεὸς καὶ ἐμοῦ καὶ ὡς δουλεύοντός σοι Θεὸς τυγχάνεις. Ἀλείφ̣ω̣ν̣ δὲ αὐτ̣ὸν̣ ε̣ι᾿̣ς̣ ἀγῶνα καὶ παρασκευὴν ἀνδρείας ἐπάγει τὸ "6 Εὐαρέστει ε᾿̣ναντίον 251 ......................................................... το̣....................................................... ......................................................... .........................................................