Allegorical Interpretation of Animals

4.τ 1Τόμος ∆ʹ 1 4.1 Ὁ κατὰ Θεὸν σοφὸς διηρθρωμένην νόησιν καὶ πάνυ ἠκριβωμένην ἔχων «νοεῖ παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε ἀνδρῶν συνετῶν καὶ αἰνίγματα». Οἱ λόγοι δὲ μετ' ἐπικρύψεως ·· ἀπαγγελλόμενοι τυγχάνουσιν αἰνίγματα. Αὐτίκα γοῦν καὶ ἡ προκειμένη τοῦ προφήτου λέξις αἰνιγματωδῶς προφερομένη ἐπικεκρυμμένην διδασκαλίαν προφέρει. ···· αἴνιγμά ἐστιν τό· «∆ιάνοιξον, ὁ Λίβανος, τὰς θύρας σου.» 4.2 Οὐ γὰρ πρὸς τὸ αἰσθητὸν ὄρος ἄψυχον ὑπάρχον καὶ ξύλα τὰ ἐν αὐτῷ ἐξ αἰσθήσεως καὶ φαντασίας ········τα πρόσταξις γίνεται ἵνα αἱ θύραι τοῦ Λιβάνου διανοίγωνται καὶ ὀλολύξωσιν αἱ πίτυες κέδρων πεπτωκότων, ἀλλὰ ··· πρὸς ἀνθρώπους ἀλαζόνας καὶ ὑπερηφάνους πιπτομένους ἐν ἀθεμίστῳ εἰδωλολατρείᾳ τῇ πρὸς «τοὺς ἄρχοντας τούτου τοῦ αἰῶνος». 4.3 Ἄσαρκοι α̣ι῾̣ δ̣υ̣ν̣α´̣μ̣ε̣ι̣ς̣ κ··· σ̣ο̣φ̣ι´̣α̣ ···· μ̣ι̣κ·· ἐπαγγελλόμ̣ε̣ν̣α̣ι̣ εν···· ···········νο̣ειν····φ·ον τὰ θνητὰ λογικὰ ζῷα καὶ τὰ ἄλλα λογικὰ ἀγόμενα λόγῳ ζῷα. Ὅτε δὲ δένδρα καὶ ἄγρι̣α̣ ξ̣υ´̣λ̣α̣ ····ο̣ρ̣ι̣·ε̣ν̣··μ̣η̣σ̣υ̣ν̣·ε̣·σ̣·α̣ι̣ ὁ κατ' εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ γενόμενος ἄνθρωπος ἣν ἔσχε τιμὴν παρὰ τοῦ κτίσαντος 4.4 σ̣υ̣ν̣ε̣β̣λ̣η´̣θ̣η̣ τ̣ο̣ι῀̣ς̣ κ̣τ̣η´̣νεσιν τοῖς ἀνο̣η´̣τ̣ο̣ι̣ς̣ ······ Θ̣ε̣ο`̣ς̣ ··αι··νεις̣ καὶ φιληδόνους εξ··εσχον ἐμπαθη`̣ς̣ ····· ε̣·····τ̣·μ̣α̣χ̣ω̣····ι̣ο̣···α̣ζ̣ω̣·········λε̣τ̣ε̣ εκτ······ τῶν το̣ι̣ούτων ὁ προφητικὸς λόγος φησίν· «Ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν, ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ χρεμετίζει», πάσης θείας ····ε······εντ̣ες, καὶ τοῦ προστάττοντος θείου λογίου· 4.5 «Μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος οἷς οὐκ ἔστιν 114 σύνεσις», τυγχάνοντος ἵππου κατ' ἀναγωγὴν τοῦ φθείροντος ἀλλοτρίους γάμους καὶ γυναιξὶν ἀλλοτρίαις μανικῶς ἐπιβαίνοντος. Ὁ πρὸς τὰ καλὰ ἐστειρωμένος ἄγο̣ν̣ος ἀποδειχθείς, ἡμίονος κεκλήσεται, καὶ μάλιστα ἡ παρθενίαν ἐπαγγελλομένη ψυχὴ ἄνευ θείας σ̣υνέσεως. Ἡ γ̣α`̣ρ ····γ̣ο̣ρ̣ια ἀ´̣ν̣θ̣ρ̣ω̣π̣ο̣ς̣ μωρά τις̣ οὖσα, κἂν δοκῇ σώματι καθαρεύειν, η῾̣μ̣ι´̣ο̣νος ἀλλ' οὐ νύμφη τοῦ Λόγου τυγχάνει. 4.6 Ἔστιν ὀνο´̣μ̣ατα πολλὰ ζ̣ῴων ψεκτῶς ἀνθρώποις ἐφαρμοζόμενα, ὄνων καὶ καμήλων ἐν δίκῃ καλουμένων τῶν τα`̣ ἄχθη τ̣η῀̣ς̣ κακίας̣ φ̣ερόντων, ἐπιβαλλόντων αὐτὰ δαιμόνων ἀλιτηρίων καὶ δυνάμεων ἀντικειμ̣ένων. Περὶ τῶν τοιούτων θεολημπτούμενος ὁ μέγας προφήτης Ἠσαΐας ·········νου καὶ ἀσπίδων γενήματα φέρειν «τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἐπὶ ὄνων καὶ καμήλων» εἶπεν. 4.7 Οὐ γὰρ ἱστορικὰ τὰ οὕτως ἀπαγγελλόμενα κατ' ἀναγωγὴν ἔχοντα τὴν νόησιν. Καὶ ὁ Σωτήρ, προστάττων τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς «τὸ ἅγιον κυσὶν μὴ διδόναι μηδὲ τὰς μαργαρίτας χοίροις παραβάλλειν», ἀλληγορικῶς τὴν πρόσταξιν δίδωσιν. Κύνες γὰρ καὶ χοῖροι οἱ κόλακες καὶ φιλήδονοι καταχαίροντες τοῖς ἀκολάσ̣τ̣ο̣ι̣ς̣ ·········θ̣ι̣ας βορβόροις. 4.8 Ἔστι γὰρ ὁ κύων κατωφερὲς ζῷον ἀναιδῶς μετ' οἴστρου ἐπιμαινο´̣μ̣ενον τ̣α̣ι῀̣ς̣ ο᾿̣χ̣ε̣ι´̣α̣ι̣ς̣, κολ̣α̣κευτικὸν δὲ καὶ ὑλακτικόν. Ἢ οὐχ ὑλακτεῖ ὁ λοιδορῶν τὸν πέλας, τρόπον τινὰ βομβύζων ταῖς κατηγορίαις; Περὶ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων ὁ μεγαλοβοήσας Ἠσαΐας κέκραγεν· «Πάντες κύνες ἐνεοί, οὐκ εἰδότες σύνεσιν καί εἰσιν πονηροί.» Ὡς οὖν οἱ τοιοῦτοι κύνες εἰσίν, πρὸς τοῖς ἑτέροις κακοῖς ἔχοντες καὶ τοὺς ἐμέτο̣υ̣ς̣ πάλιν οὓς ἀποβεβλήκασιν αὖθις ἐσθίειν, χοῖροι εἶεν οἱ λουόμενοι ἀπὸ τῶν ἐμπαθῶν βορβόρων καὶ αὖθις αὐτοῖς ἐγκαλινδούμενοι. 4.9 Περὶ τῶν οὕτως γνώμης ἐχόντων γράφ̣ει ὁ μέγας Χριστοῦ μαθητὴς Πέτρος οὕτως· «Κρεῖττον ἦν αὐτοῖς μὴ ἐγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ἢ ἐπιγνοῦσιν ἀνακάμψαι εἰς τὰ ὀπίσω ἀπὸ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς. Συνέβη αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας· κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί· ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου.» 4.10 Τοῖς τοιούτοις ἀνθρώποις ἀπεῖπεν τὸ ἅγιον διδόναι ὁ